Duo sancti heremite  narrative in prose.

(author unknown)

This account of the Order's foundation and approbration is first found in some copies of the 1515 Trinitarian Breviary published in Paris (France).

Text:  Breviarium ad usum fratrum ordinis Sanctissime Trinitatis de redemptione captivorum  (Paris: 1515)  64v.
Editions:  Antonin de l'Assomption,  Les origines de l'Ordre de la Très Sainte Trinité d'après les documents (Rome: 1925) 144-145, n. 39.

Inventio ordinis fratrum sancte Trinitatis de redemptione captivorum
extracta recollectaque ab antiquis registris.

Duo sancti heremite, videlicet Iohannes de Matha de Falcon oriundus in Provincia, theologus Parisiensis doctor, et Felix de Valois, ex regali stirpe Vallesiorum oriundus in Francia, habitabant in heremum in ducatu Vallesii, in loco qui dicitur Cervusfrigidus in diocesi Meldensi. Hi sancti viri, cum longo satis tempore vitam asperam vixissent, revelatione divina instructi, Romam profecti sunt animo consulendi pontificem de religione assumenda. Hi, sua devotione pontifici exposita, iussi sunt ad alteram diem redire, qui dies erat festus Agnetis secundo. Pontifex autem Innocentius tertius, concitatus divinitate quadam, rem divinam eo die facere constituit; et vocatis ad se cardinalibus, cum ad elevandum Christi corpus manus sustulisset, vidit ad hunc modum: Angelus Domini candida veste indutus et signatus cruce bicolori, id est blavio et rubeo, ad sacrum altare stetit, qui duos diverse professionis captivos tenebat, unum christianum, alterum infidelem eosque velut commutandos atque transferendos ostendebat. Quam visionem pontifex diligenter attendens, re divina facta, cardinalibus revelavit exposuitque visum sibi videre hoc signo nichil aliud, quam, ut duo sancti viri qui de religione seipsum consuluerant, eodem quo angelus induebatur vestitu induerentur, et primi essent qui captivos christianos de carcere infidelium liberarent.

Et quia festo die beate Agnetis hec revelatio contigerat, attendens beatus pontifex sanctam Dei martyrem bona sua trifariam divisisse, instituit ut ordo ipse diceretur ordo sancte Trinitatis et redemptionis captivorum et ut bona, que deinceps possiderent, in tres partes omnino dividerentur: ita ut una esset ad fratres religionis alendos qui divino cultui inservirent; altera in redemptionem captivorum qui ab infidelibus detinentur; tertia ad hospitandos Christi pauperes reponeretur. Hi igitur sancti Iohannes de Matha et Felix de Valois ex instituto pontificis habitum sancte religionis ab ipso susceperunt. Et constructo ab ipso pontifice in Celio monte, qui est Rome, cenobio, Felix illic habitavit, congregatis secum fratribus. Iohannes vero de Matha in Francia reversus, in loco predicto in quo vitam heremiticam duxerat, ecclesiam construxit, que est nunc caput ordinis in valle Cervifrigidi. Igitur titulus et nomen summe Trinitatis huic ordini maxime congruit. Tres enim colores sunt in ipsorum fratrum habitu: albus, blavius et rubeus. Albedo Patrem representat, cui principium est sine principio, et albedo extremus est color, nulli alieno colori permixtus. Color blavius, qui quamdam denigrationem et obfuscationem pre se fert, Christum significat, cuius caro cruciatu et dolore passionis fuit contusa et denigrata.  Rubeus, quo quidem ardor significatur, Spiritum sanctum exprimit, qui ignis est et flammam inspirat cordibus recte credentium.