1628 Trinitarian Rule of Life

A further edition of the Trinitarian Rule for the Spanish Discalced was approved and promulgated by Urban VIII in his letter In cathedra principis apostolorum of 20 September 1628, which contains the entire text of the Rule. The location of the original document is not presently known. The following text is substantially that of the edition given by Joseph a Jesu Maria in his Bullarium (Madrid: 1692) 456-461, who states in the scholia that the original papal letter had been conserved in the general archives of the Discalced Trinitarian house in Madrid. This is the fifth major edition of the Trinitarian Rule of Life.  The full text of the papal letter can be found in the "Repertory of Papal Documents" section of ARCHIVES of this website.

In nomine sanctae et individuae Trinitatis.

Cap. 1. Fratres Ordinis Sanctae Trinitatis et Redemptionis Captivorum sub obedientia Praelati Domus suae, qui Minister vocabitur, in castitate et sine proprio vivant.

C. 2. Omnes res, undecumque licite veniant, in tres partes dividant aequales; et in quantum duae partes sufficient, exequantur ex illis opera misericordiae, cum sui ipsorum et eis necessario famulantium moderata sustentatione. Tertia vero pars reservetur ad Redemptionem captivorum qui sunt incarcerati pro fide Christi a Paganis: vel dato pretio rationabili pro Redemptione ipsorum vel pro Redemptione Paganorum captivorum, ut postea rationabili commutatione et bona fide redimatur Christianus pro Pagano, secundum merita et statum personarum. Cum vero pecunia data fuerit vel aliquid aliud, licet specialiter et proprie detur ad aliquid, semper de consensu illius qui dederit, tertia pars separetur et aliter non recipiatur. Exceptis terris, pratis, vineis, nemoribus, aedificiis, nutrituris et huiusmodi. Fructus enim inde exeuntes deductis expensis - scilicet, medietate remota pro expensis - in tres partes dividantur aequales; sed quae paucas vel nullas recipiunt expensas, omnes dividantur. Cum vero panni rudes vel sandalia vel minuta huiusmodi, quibus necesse sit uti, quae vendi vel conservari non expedit, data fuerint vel a seipsis habuerint, non dividantur, nisi Ministro Domus et Fratribus visum fuerit [expedire]; de quibus singulis Dominicis diebus, si fieri potest, in Capitulo deliberetur. Si tamen praedicta, ut panni, terrae, nutriturae seu minuta vendantur, pretium inde proveniens in tres partes, ut supra, dividatur.

C. 3. Omnes Ecclesiae istius Ordinis intitulentur nomine Sanctae Trinitatis et captivorum [sic] et sint plani operis.

C. 4. Fratres debent esse in una cohabitatione saltem duodecim et praeterea unus qui Procurator sit, qui non Procurator sed Minister, ut dictum est, nominetur, ut: Frater N., Minister Domus Sanctae Trinitatis et Captivorum. Cui Fratres repromittere ac impendere obedientiam teneantur.

C. 5. Omnibus Fratribus suis sicut sibimet Minister fideliter administret.

C. 6. Vestimenta sint lanea et alba, excepta cappa quae [e]rit bruni coloris. Debeantque deferre brachas, quas iacentes non deponant.

C. 7. Iaceant in laneis, ita quod plumea fulcra vel culcitras, nisi in aegritudine laborantes, in Domibus propriis minime habeant; cervical vero ad sustentationem capitis permittantur habere.

C. 8. In cappis et scapulariis Fratrum imponantur signa Crucis.

C. 9. In rasura Ordinem Sancti Victoris sequantur Clerici. Laici vero barbas non radant, sed eas crescere modeste permittant.

C. 10. Equos non ascendant nec etiam habeant, sed asinos tantum liceat eis ascendere.

C. 11. In Regularibus Horis morem sanctae Romanae Ecclesiae observent.

C. 12. Omni secunda feria, praeterquam in Octavis Paschae et Pentecostes et Nativitatis Domini et Circumcisionis et Epiphaniae et praeterquam in festivitatibus, quae ad colendum pronuntiantur, finita Missa pro fidelibus, fiat absolutio fidelium defunctorum.

C. 13. Singulis diebus (si fieri possit) in qualibet Domo ad minus per duas horas interpellatas communis fiat ad Deum mentalis oratio.

C. 14. Singulis quoque noctibus pro statu et pace sanctae Romanae Ecclesiae et totius Christianitatis necnon pro captivis et benefactoribus et his pro quibus universalis Ecclesia consuevit orare communis fiat vocalis oratio.

C. 15. Vinum sumendum a Fratribus taliter temperetur ut sobrie sumi valeat.

C. 16. Ieiunent ab Idibus Septembris secunda, quarta, sexta feria et Sabbato usque ad Pascha, nisi solemnis festivitas intervenerit. Sic tamen ut ab Adventu Domini usque ad Nativitatem Dominicam et a Quinquagesima usque ad Pascha singulis diebus, exceptis Dominicis, in cibo quadragesimali ieiunent. Et alia similiter ieiunia quae consuevit Ecclesia celebrare. Potest autem quandoque Minister ieiunium cum discretione relaxare propter aetatem vel viam et aliam iustam causam vel facultate inspecta etiam augmentare.

C. 17. Carnibus datis ab hiis, qui foris sunt, vel sumptis de propriis nutrituris vesci liceat tantum in Dominicis diebus a Pascha usque ad Adventum Domini et a Natali usque ad Septuagesimam et in Nativitate, Epiphania et Ascensione Domini atque Assumptione et Purificatione Beatae Mariae et in festivitate Omnium Sanctorum.

C. 18. Nihil emant ad suum victum praeter panem et pulmentum - scilicet, fabas et pisa et huiusmodi legumina - necnon olera, oleum, ova, lac, caseos et fructus; sed neque carnes neque pisces sive vinum liceat emere, nisi ad necessitatem infirmorum vel minutorum aut in magnis solemnitatibus ac etiam in diebus ieiunii, sed quoad pisces communes tantum. Liceat tamen nutrituras emere et nutrire.

C. 19. Cum vero in itinere sive peregrinatione fuerint, liceat eis, sed parce, vinum emere; et si quid eis datum fuerit, inde vivant et residuum in tres partes dividant. Tamen si fuerint in via profecti ad redimendos captivos, quidquid eis datum fuerit, totum debent ponere in Redemptionem captivorum praeter expensas.

C. 20. In Civitatibus, in Villis sive Castellis, in quibus proprias Domos habuerint, nihil omnino extra Domos illas, nisi forte in Domo Religionis, etiam si a quovis rogentur, comedant vel bibant, nisi forte aquam in domibus honestis. Nec pernoctare praesumant extra huiusmodi Domos.

C. 21. Numquam in tabernis vel in huiusmodi locis inhonestis habitent, comedant vel bibant. Qui autem hoc praesumpserit, iuxta arbitrium Ministri gravi vindictae subiaceat.

C. 22. Talis sit charitas inter Fratres Clericos et Laicos, ut eodem victu, vestitu, dormitorio, refectorio et eadem mensa utantur.

C. 23. Infirmi seorsum dormiant et comedant. Ad quorum curam habendam conversus aliquis, Laicus vel Clericus, deputetur, qui ea, quae necessaria fuerint, inquirat et ministret, sicut fuerit ministrandum. Moneantur tamen infirmi, ut lauta sive nimium sumptuosa cibaria non requirant, commoda potius et salubri moderatione contenti.

C. 24. Si quis (et maxime Religiosus) ad hospitandum advenerit, benigne suscipiatur et charitative iuxta posse Domus illi subministretur. Et ideo cura hospitum uni de discretioribus et benignioribus Fratribus iniungatur, qui audiat eos et, ut expedire viderit, charitatis solatium administret. Ad lauta vero et sumptuosa cibaria non oportet quemquam admitti; quaecumque tamen praestanda sunt, cum hilaritate praestentur et nulli maledictum pro maledicto reddatur.

C. 25. Nullus Frater Laicus sive Clericus sit, si fieri potest, sine proprio officio. Si quis vero laborare noluerit et potuerit, locum ipsum deserere compellatur, cum Apostolus dicat: Qui non laborat, non manducet.

C. 26. Silentium observent semper in Ecclesia sua, semper in refectorio, semper in dormitorio. De necessariis tamen liceat loqui in aliis locis temporibus aptis submissa voce, humiliter et honeste. Et extra praedicta loca ubique sermo eorum sit honestus et sine scandalo. Similiter et eorum omnis status, gestus, vita, actio et omnia alia honesta in eis reperiantur.

C. 27. Pignora non accipia[n]t.

C. 28. Iuramenta non faciant, nisi magna necessitate, cum licentia ministri vel iussi ab aliquo vices Apostolicas gerente; et hoc pro honesta et iusta causa.

C. 29. Si quod vitium in re quae venditur notum fuerit, indicetur emptori.

C. 30. Depositum auri vel argenti vel pecuniae non liceat eis suscipere.

C. 31. Capitulum, si fieri potest, singulis Dominicis diebus in singulis Domibus Minister cum Fratribus suis teneat et de negotiis Domus et Domui sive Fratribus datis, ut ad Redemptionem captivorum tertia pars deputetur, Fratres Ministro et Minister Fratribus rationem fideliter reddant.

C. 32. Non solum Fratribus sed et familiae Domus pro capacitate sua similiter singulis Dominicis diebus, si fieri potest, exhortatio fiat et quod credere aut agere debeant simpliciter moneantur.

C. 33. De omnibus rebus et clamoribus Fratres in Capitulo iudicentur.

C. 34. Nullus Fratrum Fratrem suum in publico accuset, nisi bene possit probare. Qui autem hoc fecerit, poenam subeat quam reus subiret, si convinci potuisset, nisi Minister ex causa cum eo dispensare voluerit.

C. 35. Si qui scandalum vel aliquid huiusmodi fecerint vel (quod absit) se invicem percusserint, ad arbitrium Ministri maiori vel minori vindictae subiaceant.

C. 36. Si quis Frater in Fratrem peccaverit (id est, contra Fratrem) idem eo solo sciente qui iniuriam passus est, sustineat patienter, licet sit innocens; et cum quieverit commotio animorum, benigne et fraterne commoneat et corripiat eum usque ter inter se et ipsum solum et poenitentiam agere de commisso et a similibus in posterum abstinere; quod si non audierit, dicat Ministro, et ille corripiat eum secreto secundum quod viderit saluti eius expedire. Qui vero scandalum movit, si per se emendare voluerit, totum ante pedes scandalizati petens veniam se extendat; et si semel non sufficit, usque ter illud idem faciat. Si vero hoc in publicum venerit, quaecumque secutura fuerit poenitentia, haec sit prior: scilicet, ante pedes Ministri petendo veniam totius corporis extensio - et postea secundum eius arbitrium emendetur.

C. 37. Si pro necessitate Domus debitum aliquod fuerit contrahendum, prius in Capitulo Fratribus proponatur et cum eorum fiat consilio et assensu, ut sic suspiciones et murmurationes evitentur.

C. 38. Si quisquam de substantia Domus violentiam fecerit et ad iudicem oportuerit referri, non ante hoc fiat, quam charitative ille a Fratribus primo, post ab aliis vicinis similiter moneatur.

C. 39. Generale Capitulum de sexennio in sexennium, intermedium vero intra sexennium post triennium, celebretur Sabbato, si fieri possit, ante quartam Dominicam post Pascha.

C. 40. Electio ministrorum et diffinitorum Generalium in Capitulis tam Generali quam intermedio per secreta suffragia iuxta Concilium fiat. Nec eligantur secundum dignitatem generis, sed secundum vitae meritum et sapientiae doctrinam. Minister vero, sive Maior sive Provincialis sive Conventualis, sacerdos sit.

C. 41. Postquam vero Diffinitores Generales et Ministri Provinciales et Conventuales electi fuerint, si ex cu1pa deponi meruerint, per Diffinitorium Generale deponantur et alii, qui digni sint, ab eodem Diffinitorio loco eorum subrogentur. Quod similiter fiat, si extra Capitulum a1iqua istorum electio facienda occurrat. Maior vero Minister, si pro excessibus corrigendus vel deponendus sit, per Diffinitores Generales et quatuor vel quinque Ministros eiusdem Ordinis magis Religiosos hoc fiat, qui tamen auctoritate Capituli Generalis ad hoc eligi debent.

C. 42. Solicite vero Minister provideat ut precepta regulae sicut caeteri Fratres per omnia teneat.

C. 43. Non liceat Superioribus confessiones subditorum audire, nisi quando peccatum aliquod reservatum admiserint, aut ipsimet subditi sponte et proprio motu id ab ipsis petierint; Superiores in singulis Domibus deputent duos, tres aut plures Confessarios pro subditorum numero maiori vel minori; iique sint docti, prudentes et charitate praediti, qui a non reservatis eos absolvant et quibus reservatorum absolutio committatur, quando casus occurrerit in quo eam debere committi ipse in primis Confessarius iudicaverit.

C. 44. Si quis huius Ordinis Frater esse voluerit, si bonum et conveniens esse videatur Ministro Domus et Fratribus et illi et locus vacaverit, recipiatur. Nihil tamen pro receptione sua exigatur; si quid tamen gratis dederit, recipiatur, dum tamen tale sit de quo non videatur Ecclesiae litigium imminere. Si ante professionem aliquis se intemperanter habuerit et impatiens disciplinae et ad arbitrium Ministri non emendaverit mores suos, tribuatur ei modeste licentia cum omnibus quae attulit recedendi.

C. 45. Ad professionem vero aliquis non recipiatur ante decimum sextum annum expletum et peracto integro probationis anno. Si vero ex aliqua legitima causa prolixior probatio requiri videatur, liceat Superiori annum probationis ad aliquod breve tempus prorrogare.